Przejdź do głównej zawartości
Piotr Cykowski

Witaj w Laboratorium Narracji!

Świat jest zbudowany z opowieści. To, którą opowieść uznajemy za swoją, decyduje o tym, co widzimy, co czujemy i jak działamy. W Laboratorium Narracji praktykuję i uczę, jak opowieści mogą pomagać nam działać razem na rzecz zmiany społecznej i szerszej sieci życia.

Piotr Cykowski, twórca Laboratorium

Kontakt: fundacja@narracja.org

Zapraszam do współpracy

Czym się zajmuję

Fot. Joanna Macy: Joan Beard / Work That Reconnects Network.

In English: Laboratorium Narracji (Narratives Laboratory) is a small Warsaw-based non-profit organization, founded and run by activist Piotr Cykowski, exploring how stories help people act together for social change and the wider web of life. Its main project is Active Hope: workshops and circles inspired by Joanna Macy's Work That Reconnects. It also promotes Public Narrative, a leadership practice developed by Marshall Ganz of Harvard University, which helps people turn their values into action through the story of self, us and now. It also runs a local biodiversity project: a community garden in Warsaw. More »
Contact: fundacja@narracja.org

Wprowadzenie do narracji publicznej, prof. Marshall Ganz

Udostępniamy kursie online, w którym  profesor Marshall Ganz, dzieli się podstawami opowiadania swojej historii o sobie. Nagrania udostępnione dzięki uprzejmości Resistance School i  Leading Change Network.

(W trakcie opracowania)

Przywództwo jako forma interakcji społecznej wokół wspólnego celu w warunkach niepewności:

Podejście do narracji publicznej opiera się na podejściu do przywództwa. Przywództwo jest jednym z tych słów, które mogą oznaczać wiele, wiele rzeczy. Podejście, które prezentuję pochodzi od Rabina Hillela, jerozolimskiego naukowca z pierwszego wieku, który zapytany, jak mam rozgryźć, co robić na świecie, przedstawił trzy pytania, które należy sobie zadać.

Pierwsze pytanie brzmiało: jeśli nie jestem dla siebie, kto będzie dla mnie? To nie jest samolubne pytanie, ale pytanie dotyczące siebie. Innymi słowy, jeśli ośmielasz się wziąć odpowiedzialność za przywództwo, lepiej wyjaśnij, co w nim jest dla ciebie, czego od niego oczekujesz, co do tego wnosisz i o co ci chodzi. Ale drugie pytanie, o którym on mówi, aby zadać sobie brzmi: jeśli jestem tylko dla siebie, czym jestem? Ponieważ bycie kimś, a nie czymś, oznacza uznanie, że istniejemy na tym świecie w relacji z innymi, a nasza zdolność do realizacji naszych celów jest nierozerwalnie związana ze zdolnościami innych do ich realizacji. Na koniec mówi, zadaj sobie pytanie: jeśli nie teraz - to kiedy?

Jest to przestroga przed pułapką przygotowań. Wizją, że za kolejny rok planowania strategicznego w końcu będziemy mieli idealny plan, a potem to zrobimy, a świat całkowicie dostosuje się do naszego planu. (...) Chodzi o to, że rzadko można nauczyć się robić dobrze to, co mamy nadzieję zrobić, dopóki faktycznie nie zaczniemy tego robić. Innymi słowy, zrozumienie wypływa z działania, a nie poprzedza je. Możemy utknąć, chcąc mieć idealny plan, ale oczywiście tak nie działa świat.

Kiedy ludzie pytają, "kto tu rządzi?"? Tak! Wtedy, gdy pojawia się problem. A więc rozumienie domeny przywództwa to niepewność. To niepewność, niejasność, sprzeczność, problemy. Właśnie wtedy liczy się zdolność adaptacyjna przywództwa i to jest prawdziwe wyzwanie samo w sobie. Ponieważ zadając sobie pewne pytania: czy mam umiejętności, których potrzebuję, aby poradzić sobie z tym nowym wyzwaniem dla rąk? Czy mogę korzystać z zasobów w nowy sposób, aby osiągnąć swoje cele - strategiczne wyzwanie dla głowy.

I wtedy pojawia się pytanie, skąd mam zdobyć odwagę, nadzieję? Jak wzbudzić odwagę i nadzieję w innych, by podejmowali ryzyko w rzeczywistości radzenia sobie z poważnymi wyzwaniami? I jest to wyzwanie dla serca, więc jest to sposób myślenia o przywództwie w sposób „głowa - ręka - serce”. A dzisiejszego wieczoru skupimy się szczególnie na wymiarze serca.

Tak, dużo pracy nad przywództwem zostało wykonane w głowie i rękach.

Tworzymy strategie i umiejętności, ale zapominamy o komponencie motywacyjnym, który jest pod wieloma względami bardziej fundamentalny dla całej sprawy. Więc definicja przywództwa, której będziemy używać, jest taka, że ​​dotyczy przyjęcia odpowiedzialności za umożliwienie innym, osiągania wspólnego celu w warunkach niepewności.
Więc nie jest to idea przywództwa jako divy lub przywództwa jako słońca, do którego jeśli się zbliżysz, rozgrzejesz się, poczujesz upał lub poparzysz się, lub cokolwiek się stanie, gdy zbliżysz się zbyt blisko. To jest przywództwo jako forma interakcji społecznej wokół wspólnego celu w warunkach niepewności i tak zamierzam do tego podejść.

Organizowanie jest szczególną formą przywództwa, która zaczyna się na zadaniu pytania: kim są ludzie wokół, kto jest w moim zasięgu, gdzie jest moja społeczność? (...)

Więc nie jest to przywództwo, jako świadczenie usług wdzięcznym klientom, to nie jest marketing produktów klientom, którzy za te produkty zapłacą, chodzi o umożliwienie ludziom zebrania się i utworzenia grupy interesów, co pochodzi z łaciny constare, co oznacza stanie razem, aby zjednoczyć ludzi, aby razem stali, razem uczyli się, razem decydowali, razem działali i wygrywać razem. Na tym polega organizowanie.

Znaczenie opowieści o sobie: